BEVORDERING VAN ZIJNSONTWIKKELING dankzij vrijspraak van Wilders

Wilders is vrijgesproken. Daarmee is de vrijheid van meningsuiting uitgebreid. Je mag nu een mening verkondigen ook al is die beledigend oftewel pijnlijk. Dat betekent dat er verantwoordelijkheid genomen moet worden voor pijn. Het ego wil dat niet, omdat dat leidt tot het einde ervan. Maar de evolutie gaat van ego naar Zijn en dat gaat nu in een versneld tempo omdat in de vorm van de huidige mega- en zelfs existentiële crises de climax van de intrinsieke contraproductiviteit en daarmee het einde van het ego wordt bereikt. Met de vrijspraak van Wilders is de macht van het ego verder beperkt en is er dus een stap in de ontwikkeling van het Zijn gezet die uit niets anders bestaat dan het verantwoordelijkheid nemen, het toelaten, van met name de pijn die aan het leven ervaren wordt. Het ervaren en toelaten van de pijn die zich in je onderbewuste bevindt is dus noodzakelijk voor het realiseren van je Zijn. Is dat eenmaal gerealiseerd dan verhoud je je onvoorwaardelijk liefdevol tot je eigen pijn en ben je innerlijk vrij/los van pijn alsmede van de in gedachten gevatte wil ervan die, paradoxaal genoeg, zichzelf wil bestrijden ter instandhouding van zichzelf. Je bent dan één met de waarnemer, het bewustzijn, van je gedachten en gevoelens genaamd je Ware Zelf. M.a.w. dan ben je wie je echt bent, dan ben je volmaakt vrij en verantwoordelijk oftewel volmaakt en heb je je diepste ideaal, de ideale wereld, gerealiseerd.

BEVORDERING VAN ZIJNSONTWIKKELING door Tunesiërs en Egyptenaren

De mensheid wordt geconfronteerd met existentiële crises. Simpelweg, omdat ze niet in balans, niet in het Zijn, is. Het verlangen naar het Zijn is nu dan ook groter dan ooit. Dat betekent in eerste instantie het verlangen naar vrijheid, naar de bevrijding van dictators, naar democratie. Er zijn al vele volkeren die dat hebben gerealiseerd. De Tunesiërs en de Egyptenaren doen daar nu een poging toe. We mogen hopen dat het ze lukt. Maar als het ze lukt, hebben ze dan het Zijn gerealiseerd? Nee, daar is meer voor nodig. Dat zie je aan de landen die al democratisch zijn. Die hebben het ook nog steeds niet gerealiseerd. De weerstand van het ego, als zijnde de innerlijke dictator, ertegen is namelijk uitzonderlijk krachtig en slim. Zelfs de spirituele wereld is op een enkele uitzondering na niet in staat zich van de invloed van het ego en dus van diens weerstand te ontdoen. Daardoor blijft ze het Zijn zoeken in methoden, in spirituele dogma's of kortweg in spiritueel materialisme. Kennelijk is dat nodig om werkelijk de Weg naar het Zijn te gaan, om tot een innerlijke revolutie te komen. Laat degenen die dat hebben gedaan zich bekend maken, ook al komen ze daarbij boven het maaiveld uit! Desnoods met spandoeken!

BEVORDERING VAN ZIJNSONTWIKKELING door de Britse premier David Cameron

David Cameron wil af van de dominantie van de geïnstitutionaliseerde ontwikkeling van de samenleving. Hij wil de mens echt centraal stellen, zij het dat het nog uitsluitend gaat over het "hebben" en niet over het "zijn". Hij wil dat realiseren door meer transparantie waardoor burgers beter geïnformeerd zijn. En door het ondersteunen van burgerinitiatieven die voortvloeien uit dat betere geïnformeerd zijn en derhalve competitieve inintiatieven zijn. David Cameron is dus bezig met de maatschappelijke empowerment van de burger. Daarmee bevordert hij indirect zijnsontwikkeling, omdat het Zijn de staat van volmaakte empowerment, van volmaakte eigenwaarde, van volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, van het (absoluut) Goede zijn en doen, van volmaakt zijn, is. David Cameron bevordert zijnsontwikkeling echter niet direct. M.a.w. hij houdt er geen pleidooi voor. Maar het zou zo maar kunnen dat dat alsnog geschiedt. Ik probeer hem daaar in ieder geval via zijn denktank ResPublica van te overtuigen. Ik ben benieuwd!

BEVORDERING VAN ZIJNSONTWIKKELING door WikiLeaks

Kennis is macht. Het ego (= de gevangenschap van gevoelens en de in gedachten gevatte wil ervan) is uit op beheersing en controle oftewel op macht over het leven. Het ego is echter contraproductief en dus eindig. In deze tijd wordt dat einde bereikt. WikiLeaks draagt daar aan bij. Want het openbaart de wijze waarop de macht van het ego werkt en maakt de mens daardoor bewust dat hij een ego heeft en niet is en wat dat ego van hem wil. Dat geeft hem de mogelijkheid zich van zijn ego te bevrijden en zodoende het Zijn te realiseren. Houdt het Zijn dan niets geheim? Het Zijn kent geen dogma's, geen moetens. Het Zijn dwingt zichzelf dus niet tot geheimhouding. Dat wil niet zeggen dat het bepaalde dingen niet zegt. Dat is echter geen geheimhouding, maar de manifestatie van het innerlijk vrije Zijn dat dingen op een zeker moment niet kan zeggen en op een ander moment diezelfde dingen wel kan zeggen. Zie ook de link Wikileaks op http://www.nlbe.nl/Samenleving%20actualiteit.htm
.

BELEMMERING VAN ZIJNSONTWIKKELING: De gulden leefregel van minister-president Balkenende.

Minister-president Balkenende hanteert de volgende gulden leefregel voor fatsoen.

En gelijk gij wilt dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks (Lucas, 6:31).
Of anders gezegd: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Bevordert of belemmert deze leefregel zijnsontwikkeling? Het belemmert zijnsontwikkeling en wel om de volgende redenen:

1. De leefregel is bedoel om onprettige/pijn gevoelens te vermijden. Dat is onzinnig omdat pijngevoelens de afgescheidenheid zijn van je diepste ideaal, te weten het Zijn: het zijn wie je echt bent, je volmaakte vrijheid en verantwoordelijkheid, je balans, het Goede zijn en doen, je volmaaktheid, je Midden, je Kern, je Hart, je Wezen, je Ziel, enz. Alleen via het ervaren en vervolgens accepteren en doorvoelen van je gevoelens kun je één worden met je Ware Zelf die de innerlijke waarnemer, het bewustzijn, is van je gevoelens. Of anders gezegd, kun je het Zijn realiseren.
   


2. De leefregel roept op tot zelfmanipulatie, tot het zelfopleggen van dogma's, tot zelfdwang, tot innerlijke onvrijheid. Daarmee ben en blijf je in gevecht met jezelf. Een gevecht dat alleen te verliezen is. En nu na zo veel millennia ook inderdaad verloren wordt. De mensen willen immers geen dogma's meer. Ze willen zichzelf zijn. Ze willen vrij zijn. Vandaar de crisis van de instituties kerk (religie), staat (ideologie) en Wetenschap (kennis) in de vorm van respectievelijk de leegloop van de kerk, de kloof tussen burger en politiek, de uitval uit het onderwijs (onafgemaakte opleidingen, kennis opdoen slechts voor het diploma, voor baanzekerheid).
   


3. Het is in wezen onmogelijk om precies te weten wat een ander zal voelen als gevolg van jouw acties. Denk je dat wel te weten en ernaar te handelen, dan ben je bezig met "invullen". Daarmee ga je voorbij aan je eigen (ongemanipuleerde) echtheid en aan dat van de ander. Wees jezelf en laat de ander dat ook zijn. Jij bent niet verantwoordelijk voor de gevoelens van een ander en de ander niet voor die van jou. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens, want ze zijn van jou en bovendien moet je ze voelen om het Zijn te realiseren. Dit betekent natuurlijk niet dat je geen grenzen mag stellen. Doe dat echter niet vanuit je gevoelens, maar laat het over aan je Ware Zelf.
   


4. De leefregel houdt het bepaald worden door je bewuste en onbewuste gevoelens als haat, minachting, miskenning, angst, eenzaamheid, onzekerheid, enz. in stand. Of kortweg, houdt je ego in stand. Aangezien gevoelens dualistisch zijn, houdt de leefregel de verdeeldheid in stand. Daarmee voorkomt het de eenheid in verscheidenheid die inherent is aan het (singulaire) Zijn en waar we als mensheid al sinds het begin der tijden zo intens naar verlangen.

Deze minister-president bewijst ons dus geen dienst met zijn gulden leefregel, zijn dogmatiek. Sterker nog, hij voorkomt dat wij het Zijn realiseren. En dat terwijl het realiseren van het Zijn de enige manier is om één te worden met alles en daarmee het Goede te doen. Iets wat nu wel erg noodzakelijk is gezien de verharding van de samenleving en gezien het feit dat we via de vernietiging van het milieu ons voortbestaan bedreigen.

BEVORDERING VAN ZIJNSONTWIKKELING: De privatisering.

De evolutie beweegt zich van ego naar Zijn, van de gevangenschap van vorm/materie naar het vrij zijn ervan. De privatisering van het publieke bezit is een onderdeel van die ontwikkeling. Het is immers een ontwikkeling die macht c.q. bevoegdheid decentraliseert, die de mens centraler stelt. Daarmee is het een ontwikkeling die de mens uiteindelijk de absolute Macht geeft die inherent is aan het Zijn. Dat is niet de dictatoriale macht van het ego die gebaseerd is op opvattingen over goed en kwaad en onderdrukkend is, maar de Macht van het Geheel/het leven zelf/God die vrij is van opvattingen over goed en kwaad oftewel het Goede is en bevrijdend is. Wanneer de mens die Macht heeft gerealiseerd, dan zal hij niet meer vanuit gevoelens als bijvoorbeeld machteloosheid handelen. Deze Macht betekent natuurlijk niet dat ieder mens de macht over alles heeft. Bepaalde macht zal dan gedelegeerd worden. Dat zou kunnen betekenen dat de overheid die macht weer krijgt die ze nu via privatisering uit handen geeft.

De huidige macht van de overheid is ego-macht die door de democratie c.q. het algemeen belang gecontroleerd wordt. De nu via privatisering uit handen gegeven macht is ego-macht die niet door het algemeen belang gecontroleerd wordt. Het is ook geen macht die gelijk is aan de Macht van het Zijn die het (ware) Algemeen Belang bevat en niet gestuurd wordt door begeerte. Als gevolg daarvan is het individuele belang belangrijker geworden dan het algemeen belang. De persoonlijke verrijking van managers van publieke en private instellingen is daar onder andere het gevolg van. Het huidige protest tegen de privatisering is in wezen een protest tegen de dominatie van het individuele ego-belang. Dus tegen de uit handen gegeven, de niet door het algemeen belang gecontroleerde, ego-macht. Dit betekent niet dat dit protest er niet zal zijn wanneer iedereen het Zijn heeft gerealiseerd en als gevolg daarvan de uit handen gegeven macht aan mensen is gegeven die vanuit het Zijn en daarmee vanuit de Macht ervan handelen. Het protest zal dan echter niet, zoals gezegd, vanuit de machteloosheid van het ego, maar vanuit de Macht van het Zijn plaatsvinden.

De privatisering maakt de mens bewust(er) van de werking en de gevolgen van het ego. Daarmee schept het de mogelijkheid voor de mens zich uit het ego te bevrijden en zodoende het Zijn te realiseren en daarmee diens absolute Macht te verwerven. Dan zal er geen ongelijkwaardige macht meer bestaan en zal het door de hele geschiedenis en tot op heden gevoerde gevecht ertegen, dat nu de kloof tussen burger en politiek heeft voortgebracht, voorbij zijn.

BEVORDERING VAN ZIJNSONTWIKKELING: Immigratie moslims.

De evolutie beweegt zich van dualiteit naar singulariteit, van materie naar geest, van deel-zijn naar geheel-zijn, van ego naar Zijn. De ontwikkeling van de westerse cultuur, die als de Verlichting bekend staat en duurde van 1650 tot eind 1700, was een sprong in die evolutie. De democratie en de mensenrechten zijn daar een uitvloeisel van. De moslimculturen hebben, zoals vele andere culturen, deze Verlichting niet ondergaan. Dit betekent dat ze innerlijk minder vrij zijn. De bevestiging daarvan kan worden gevonden in het beeld dat ze zich sterk door dogma’s en gevoelens (emoties) oftewel door hun ego laten leiden. Daaruit zou kunnen worden afgeleid dat ze ondanks hun sterke geloof in God/Allah niet het Zijn, het één zijn met God, hebben gerealiseerd en zich ook niet bezig houden met die eenwording, dus met zijnsontwikkeling. Op grond daarvan kan gesteld worden dat ze die ontwikkeling niet bevorderen. Toch bevorderen ze, zij het indirect, die ontwikkeling. Dat zit zo. Het Zijn is het vrij/los zijn van dogma’s en gevoelens en het één zijn met God. De westerse cultuur heeft dat ondanks de Verlichting, die hetzelfde beoogde, nog niet gerealiseerd. Om het te realiseren en daarmee de Verlichting te volbrengen zou aan bewustwording c.q. zijnsontwikkeling gedaan moeten worden. Dat is echter niet of nauwelijks het geval. Daardoor kan de evolutie zich alleen verder voltrekken via confrontatie, via crisis. Dat wordt in de spirituele literatuur de Weg van het lijden in plaats van bewustwording genoemd. Crisis is precies wat de moslims met hun moslimcultuur teweeg brengen. Ze veroorzaken immers een veiligheidscrisis, een identiteitscrisis, een geloofs- c.q. religieuze crisis, een institutionele crisis, een crisis van de rechtstaat (vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst, vrijheid van onderwijs). Kortom, ze ondermijnen de basisprincipes en -zekerheden van de westerse cultuur. Een sterk symbool van die ondermijning is de ook door moslims gepleegde aanslag op de twintowers van het World Trade Center in New York, Want de aanslag op de “twin” kan worden gezien als de aanslag op de dualiteit. En de aanslag op het WTC als geheel kan worden gezien als de aanslag op de macht van de materie, op het ego. Het Zijn is de staat waarin het ego en daarmee alle houvast, dus alle zekerheden, innerlijk zijn losgelaten. Conclusie: De moslimcultuur is een kracht die zijnsontwikkeling bevordert. Dit betekent uiteraard niet dat er geen grenzen aan de moslimcultuur mogen worden gesteld. Het is echter van belang dat niet vanuit het ego en alleen met typische egomiddelen als repressie en modellering (opleggen van normen en waarden) te doen. Maar dit vanuit het Zijn of tenminste vanuit de ontwikkeling daarvan te doen. Want dat neemt de noodzaak van crisis, van lijden, weg. Verder is het van belang de moslims zijnsontwikkeling aan te bieden. Dat aanbod is wezenlijk anders dan wat nu gedaan wordt om de problemen ervan op te lossen. Wat nu gedaan wordt, is gebaseerd op het maakbaarheididee, op het idee dat de mens maakbaar is. Het bestaat uit het manipuleren/vormen en (van bezit) afhankelijk en daardoor gehoorzaam maken van de mens. Zijnsontwikkeling echter bestaat uit het onmanipuleerbaar en onafhankelijk maken. M.a.w., wat nu gedaan wordt, creëert een schijn-eigenwaarde en miskent daarmee de echte eigenwaarde. Zijnsontwikkeling creëert echte eigenwaarde. Bovendien creëert alles wat op het maakbaarheididee is gebaseerd geen eenheid met God/Allah en doet zijnsontwikkeling dat wel. Het verlangen naar die eenheid is wat de evolutie voortdrijft en bevindt zich daardoor Het huidige geloven in God/Allah en het voldoen aan de Bijbel of de Koran is geen eenheid met God/Allah en dus ook geen volgen van diens Wil. De uitspraak “ik geloof in God/Allah” bevestigt immers de afgescheidenheid tussen de ik-zegger en God/Allah. Daarmee is het een typische uitspraak van het ego die per definitie afgescheiden is van God/Allah.